Νομολογία του Γραφείου μας Αστικό δίκαιο Εμπράγματο δίκαιο

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Δικαστική απόφαση – Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου – ασφαλιστικά μέτρα – προσωρινή δικαστική προστασία – αστικό δίκαιο – εμπράγματο δίκαιο – δουλεία διόδου –
Αριθμός Απόφασης 148 /2021 -—д
(αριθμός κατάθεσης δικογράφου: ΑΣΦ/134/2021)
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΝΑΥΠΛΙΟΥ (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων)
Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Βενετία-Μαρία Τσομπανίδου, Πρωτόδικη, την οποία όρισε ο Πρόεδρος Πρωτοδικών που διευθύνει το Πρωτοδικείο Ναυπλίου και από τη Γραμματέα Φωτεινή Ρετσίνά.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 23η Ιουνίου 2021, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ-ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ: 1) …….. και 3) εκ των οποίων ο 2ος παραστάθηκε μετά και οι 1ος και 3η διά της πληρεξούσιας δικηγόρου τους, Αντωνίας Σαράντου, δικηγόρου Αθηνών, που κατέθεσε προτάσεις.
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ-ΚΑΘ’ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ: 1) …………………….. η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της, Διονυσίου Παντή, δικηγόρου Αθηνών, 2) …………….. η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της, Ιωάννη Κυργιόπουλου, δικηγόρου Αθηνών και 3) …………………………….ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του, Κωνσταντίνου Γκότση, δικηγόρου Ναυπλίου, οι οποίοι κατέθεσαν κοινές προτάσεις.
Οι εκκαλούντες-αιτούντες ζητούν να γίνει δεκτή η από …………… έφεσή τους, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου Ναυπλίου με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………, με την οποία παραπονούνται κατά της με αριθμό 312/2020 οριστικής απόφασης του παραπάνω Ειρηνοδικείου, που απέρριψε τη με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 54/2020 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων των εκκαλούντων εναντίον των εφεσίβλητων,
δικάζοντας κατ’ αντιμωλία των διαδίκων και κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Η έφεση (με αριθμό κατάθεσης στο παρόν Δικαστήριο ΑΣΦ/134/27.05.2021) προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και νράφτηκε
I ί
στο πινάκιο.
ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης στο ακροατήριο, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων δήλωσαν και ζήτησαν να γίνουν δεκτά αυτά που αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση έφεση κατά της με αριθμό 312/2020 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Ναυπλίου, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων για την προσωρινή ρύθμιση της νομής πράγματος (682 επ. και 733, 734 ΚΠολΔ), αρμόδια εισάγεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρο 17Α ΚΠολΔ), έχει δε ασκηθεί νόμιμα (άρθρα 734 παρ. 3, 495, 511, 513 παρ.1 εδ. β, 516 παρ. 1, 517, και 520 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, κατ’ άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, εφόσον δεν προκύπτει από τα έγγραφα που προσκομίζονται, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται ότι έγινε επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης, που δημοσιεύθηκε την 17.11.2020. Συνεπώς, η έφεση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί, κατά την ίδια διαδικασία, για να κριθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ.1 ΚΠολΔ).
Οι εκκαλούντες-αιτούντες με την από 17.09.2020 και με αριθμό κατάθεσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ναυπλίου 54/17.09.2020 αίτησή τους εναντίον των εφεσίβλητων-καθ’ων η αίτηση, επικαλούμενοι επείγουσα περίπτωση, ζήτησαν να αναγνωρισθοΰν προσωρινά οιονεί συννομείς δουλείας της επαρκώς περιγραφόμενης στην αίτηση διόδου υπέρ του ακινήτου τους και σε βάρος του ακινήτου των καθ’ων η αίτηση, την οποία οιονεί νομή διαταράσσουν με τις περιγραφόμενες πράξεις τους οι τελευταίοι, να απαγορευθεί στους καθ’ων η αίτηση οποιαδήποτε εκσκαφή και οικοδομική εργασία στην επίδικη εδαφική λωρίδα, να υποχρεωθούν OL καθ’ων η αίτηση να παύσουν να διαταράσσουν την οιονεί νομή των αιτούντων επί αυτής με τη φύτευση φυτών και την τοποθέτηση γλαστρών, με απειλή σε βάρος των καθ’ων η αίτηση προσωπικής κράτησης μέχρι 3 μήνες και χρηματικής ποινής 1.000 ευρώ για κάθε μελλοντική διατάραξη, να υποχρεωθούν οι καθ’ων η αίτηση να προβούν στην επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, με επιχωμάτωση του ανοιχθέντος ορύγματος και επαναφορά) της διόδου στο αρχικό της ύψος, άλλως να
επιτραπεί στους αιτούντες να το πράξουν με δαπάνες των καθ’ων η αίτηση, και να καταδικαστούν οι καθ’ων η αίτηση στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αιτούντων. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφαση, αφού έκρινε την αίτηση παραδεκτή και νόμιμη, την απέρριφε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται με την έφεσή τους οι εκκαλούντες-αιτούντες, για τους αναφερόμενους ειδικότερα στην έφεση λόγους, όπως αυτοί εκτιμώνται από το Δικαστήριο και συγκεκριμένα, επειδή το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις, έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν και δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν. Ζητούν δε, κατ’ εκτίμηση του δικογράφου τους, να γίνει δεκτή η έφεση, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, με σκοπό να γίνει δεκτή στο σύνολό της η ως άνω απορριφθείσα αίτησή τους, καθώς και να καταδικασθούν ol αντιδικοί τους στην πληρωμή των δικαστικών τους εξόδων (εκκαλούντων-αιτούντων) αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Με τον δεύτερο λόγο της υπό κρίση έφεσης οι εκκαλούντες-αιτούντες παραπονούνται κατά της εκκαλουμένης απόφασης, ισχυριζόμενοι ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του για την ουσία της υπόθεσης αφενός λαμβάνοντας υπόψη ισχυρισμό που δεν προτάθηκε από τους εφεσίβλητους-καθ’ων η αίτηση, αφετέρου χωρίς να λάβει υπόψη του αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν οι αιτούντες, όπως………….. Ως προς το δεύτερο σκέλος του ο παραπάνω λόγος έφεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως νόμιμος και κατ’ουσίαν βάσιμος, δοθέντος ότι από το αντίγραφο της εκκαλουμένης απόφασης προκύπτει ότι πράγματι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του την παραπάνω ένορκη βεβαίωση, την οποία είχαν επικαλεστεί με το σημείωμά τους και προσκομίσει οι αιτούντες, αφού, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στο σκεπτικό της εκκαλουμένης απόφασης, λήφθηκαν υπόψη μόνο τα έγγραφα και οι ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο. Και ναι μεν, σύμφωνα με τα άρθρα 690 και 691 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 347 του ίδιου Κώδικα, εισάγεται στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων εν μέρει το ανακριτικό σύστημα, με συνέπεια ο δικαστής να αποδεσμεύεται από τις διατάξεις που ισχύουν στη διαγνωστική δίκη για την αποδεικτική διαδικασία, τα αποδεικτικά μέσα και τη δύναμή τους (βλ. Κράνη σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα Ερμηνεία ΚΠολΔ, υπό άρθρα 690 αρ. 6 και 691 αρ. 1, Τέντες στο ίδιο συλλογικό έργο, υπό άρθρο 347 αρ. 2 και 4), τούτο όμως δεν παρέχει στον Δικαστή τη δυνατότητα να μην λάβει καθόλου υπόψη του υποστατά
αποδεικτικά μέσα που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν ot διάδικοι, προκειμένου
να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση. Κατόπιν τούτου, πρέπει να γίνει δεκτή υπό κρίση έφεση και ως ουσιαστικά βάσιμη, να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου της έφεσης στους εκκαλούντες-αιτούντες (495 παρ. 3 Γ ΚΠολΔ) και αφού εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να κρατηθεί η υπόθεση στο παρόν Δικαστήριο (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ) και να εξεταστεί στην ουσία η με αριθμό κατάθεσης 54/2020 αίτηση των εκκαλούντων-αιτούντων.
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 682 παρ. 1 και 690 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, προκειμένου να διατάξει τη λήψη ασφαλιστικού μέτρου, πρέπει προηγουμένως να πιθανολογήσει ότι: 1) υφίσταται η προβαλλόμενη ως ασφαλιστέα αξίωση, δηλαδή ότι υφίστανται όλα τα κατά την διάταξη του ουσιαστικού νόμου, που κρίνεται εφαρμοστέα, αναγκαία για τη γέννησή της δικαιοπαραγωγικά γεγονότα της και 2) υπάρχει επείγουσα περίπτωση ή επικείμενος κίνδυνος. Εξάλλου, τα ασφαλιστικά μέτρα αποτελούν παρεπόμενο της εκκρεμούς ή μέλλουσας να ανοίξει διαγνωστικής δίκης ως προς το επικαλούμενο ουσιαστικό δικαίωμα και αποβλέπουν στη διασφάλιση, διατήρηση ή προσωρινή ρύθμιση του τελευταίου, μέχρι να συντελεστεί δικαστικά η οριστική του διάγνωση. Η ικανοποίηση επομένως του ουσιαστικού δικαιώματος, δηλαδή η δημιουργία οριστικής κατάστασης που ανταποκρίνεται στην έννομη συνέπεια που προκύπτει από το ουσιαστικό δικαίωμα, βρίσκεται έξω από τον σκοπό των ασφαλιστικών μέτρων, γι’ αυτό και απαγορεύεται ρητά από τον νόμο και ειδικότερα από τη διάταξη του άρθρου 692 παρ. 4 του ΚΠολΔ, η οποία καθιερώνει τη γενική αρχή, σύμφωνα με την οποία με τα ασφαλιστικά μέτρα δεν επιτρέπεται η δημιουργία αμετακλήτων καταστάσεων στις σχέσεις των διαδίκων, αφού με τον τρόπο αυτό ματαιώνεται ο σκοπός της οριστικής δικαστικής προστασίας. Και τούτο διότι σκοπός των ασφαλιστικών μέτρων είναι να τεθεί σε προσωρινή λειτουργία η επίδικη σχέση και όχι να ματαιωθεί ο πρακτικός σκοπός της κύριας δίκης στην οποία και μόνο θα κριθεί οριστικώς η έννομη σχέση,για τον λόγο αυτό τα διατασσόμενα ασφαλιστικά μέτρα δεν πρέπει να δημιουργούν αμετάκλητες καταστάσεις, που δεν μπορούν να ανατραπούν, όταν τυχόν ανακληθεί η σχετική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων ή διαγνωστεί στην κύρια δίκη με ισχύ δεδικασμένου η ανυπαρξία του δικαιώματος που εξασφαλίστηκε, ώστε να μη ματαιώνεται ο πρακτικός σκοπός της κύριας δίκης, δηλαδή συνεπειών που Π ανατροπή τους μετά την αντίθετη οριστική κρίση δεν είναι αυτόματη και απαιτεί ενδεχομένως σημαντικές δαπάνες από τον ηττηθέντα στη δίκη των ασφαλιστικών μέτρων ή εξαρτάται κυρίως από τη θέληση του αντιδίκου του (βλ. Κεραμέα – Κονδύλη – Νίκα,
Ερμηνεία ΚΠολΔ τόμος II, άρθρο 692, αρ. 3, σελ. 1355). Ο κανόνας αυτός έχει εφαρμογή και στα ασφαλιστικά μέτρα της προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης των άρθρων 731, 732 ΚΠολΔ, τα οποία, κατά τον σκοπό τους, δεν διαφέρουν από τα υπόλοιπα ασφαλιστικά μέτρα, αφού και αυτά συνδέεται τελολογικά με κάποιο δικαίωμα που πρέπει να προστατευθεί προσωρινά για την αποτροπή δημιουργίας, ως την περάτιυση της κύριας, διαγνωστικής δίκης, αμετακλήτων καταστάσεων, που θα μπορούσαν να ματαιώσουν τον πραγματικό σκοπό της δίκης αυτής. Η διακριτική ευχέρεια του άρθρου 732 ΚΠολΔ, σύμφωνα με το οποίο το δικαστήριο δικαιούται να διατάξει ως ασφαλιστικό μέτρο και κάθε μέτρο που κατά τις περιστάσεις είναι κατά την κρίση του πρόσφορο για την εξασφάλιση ή διατήρηση δικαιώματος ή τη ρύθμιση κατάστασης, δεν αποτελεί εξαίρεση στον απαγορευτικό κανόνα του άρθρου 692 παρ, 4 του ίδιου κώδικα, εφόσον ο τελευταίος αποτελεί οριοθέτηση της με το άρθρο 732 ΚΠολΔ παρεχόμενης στο δικαστήριο διακριτικής ευχέρειας. Οι παραπάνω διατάξεις απηχούν τις βασικές αρχές του δικαίου των ασφαλιστικών μέτρων, σύμφωνα με τις οποίες η προσωρινή δικαστική προστασία πρέπει: α) να μην ταυτίζεται με το αντικείμενο της οριστικής δικαστικής προστασίας, αλλά να διαφέρει και να υπολείπεται από αυτό και β) να μη δημιουργεί αμετάκλητες καταστάσεις που δεν μπορούν να ανατραπούν όταν ανακληθεί η σχετική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων ή διαγνωσθεί στην κύρια δίκη με ισχύ δεδικασμένου η ανυπαρξία του δικαιώματος που εξασφαλίστηκε, ώστε να μη ματαιώνεται ο πρακτικός σκοπός της κύριας δίκης (Τζίφρα, Ασφαλιστικά μέτρα, 1985, σελ. 58, Β. Βαθρακοκοίλη ΚΠολΔ σελ. 751 αρ. 5, σελ 755 αρ. 17 και σελ- 757 αρ. 26, Κεραμέας-Κονδύλης-Νίκας ΕρμΚΠολΔ τ. II στο άρθρο 692, ΜΠρΑθ 3375/2019, ΜΠρΑθ 5051/2019, ΜΠρΑθ 2535/2008, ΜΠρΘεσ 41417/2008, δημοσιευμένες στη ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΑθ 1377/2004 ΝοΒ 2005;305, ΜΠρΑθ 5801/2001 Δ 33.1149). Εξάλλου, η απόφαση που ρυθμίζει προσωρινά τη νομή αποτελεί ειδικότερη εκδήλωση της προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης (άρθρα 731-732 ΚΠολΔ), Συνακόλουθα, στην περίπτωση αίτησης με αντικείμενο την προσωρινή προστασία του νομέα από αποβολή ή διατάραξη της νομής του, δεν πρέπει να διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα που διαμορφώνουν αμετάκλητες καταστάσεις, όπως η κατεδάφιση χτίσματος, αλλά ηπιότερα μέτρα, όπως η αναστολή οικοδομικών εργασιών (Κράνης σε Κεραμέως-Κονδύλη-Νίκα Ερμηνεία ΚΠολΔ, τ. II, υπό το άρθρο 734 αρ. 5). Κατά συνέπεια, σε περίπτωση οικοδομικού έργου, προσωρινά μέτρα μπορούν να ληφθούν εφόσον δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Μετά την ολοκλήρωσή του όμως, το δικαστήριο δεν μπορεί με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων να διατάξει την καθαίρεση του οικοδομικού έργου, λόγω της φύσης και του σκοπού των ασφαλιστικών μέτρων, που αποσκοπούν στην εξασφάλιση ή διατήρηση δικαιώματος μέχρι την οριστική κρίση από τον αρμόδιο για την κύρια αγωγή δικαστή (Τούσης, Εμπράγματο Δίκαιο, σελ. 164). Άλλωστε, με την ολοκλήρωση του διαταρακτικοΰ οικοδομικού έργου εξέλιπε η επείγουσα περίπτωση, ενώ με την καθαίρεσή του δημιουργείται αμετάκλητη κατάσταση ανεπίδεκτη θεραπείας σε περίπτωση έκδοσης αντίθετης απόφασης στη δίκη επί της αγωγής (Βαθρακοκοίλη, Ασφαλιστικά Μέτρα σελ. 885 αρ. 55).
Στην προκείμενη περίπτωση, από την επανεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, αλλά και από τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίζονται παραδεκτώς, κατ’ άρθρα 529 παρ. 1 και 734 παρ. 3 ΚΠολΔ, το πρώτον στο παρόν Δικαστήριο και ειδικότερα, από τις καταθέσεις των μαρτύρων, ενός από κάθε πλευρά, που εξετάστηκαν ενόρκως ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (βλ. τα με αριθμό 312/2020 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Ειρηνοδικείου Ναυπλίου), από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρα των εκκαλούντων-αιτούντων, που εξετάστηκε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού (βλ. ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης), απ’ όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και οι φωτογραφίες που προσκομίζει κάθε πλευρά, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε, από τις ομολογίες που περιέχονται ρητά στις προτάσεις τους ή συνάγονται από τους ισχυρισμούς τους σε αυτές, από τη με αριθμό …/2020 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Καλλιθέας και τη με αριθμό …/2021 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου …………, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι εκκαλούντες-αιτούντες, και τέλος, από τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη, πιθανολογήθηκαν τα εξής: Δυνάμει της με αριθμό …………… δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς και σύστασης καθέτου ιδιοκτησίας, συνταχθείσας ενώπιον της συμβολαιογράφου ……….. και μεταγραφείσας στα βιβλία μεταγραφών του …………., αποδεχόμενοι την εκ διαθήκης κληρονομιά του αποβιώσαντος στις 0…………………….. , οι πρώτος και δεύτερος των αιτούντων κατέστησαν ψιλοί κύριοι και η τρίτη των αιτούντων επικαρπώτρια ενός οικοπέδου άρτιου και οικοδομήσιμου, συνολικής έκτασης ……………………………….. όπως αυτό αποτυπώνεται υπό τα αριθμητικά
τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου ………….Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην ως άνω συμβολαιογραφική δήλωση αποδοχής κληρονομιάς ………..το κληρονομιαίο ακίνητο είχε περίέλθει στον δικαιοπάροχο των αιτούντων από κληρονομιά του πατέρα του, ……….. Οι αιτούντες ισχυρίζονται με την αίτησή τους ότι τη νομή του παραπάνω ακινήτου είχε αποκτήσει ο δικαιοπαροχός τους ήδη πριν από την παραπάνω αποδοχή κληρονομιάς του πατέρα του, με άτυπη διανομή του μείζονος ακινήτου περί το έτος 1970 μεταξύ αυτού και των αδερφών του, ……..και …………., στους οποίους ο απώτερος δικαιοπάροχος είχε παραχωρήσει άτυπα έκτοτε το μείζον ακίνητο. Ειδικότερα, ισχυρίζονται ότι το τμήμα του μείζονος ακινήτου σε επαφή με την υπάρχουσα δημοτική οδό ……………….. πιθανολογείται ότι το ενιαίο ακίνητο είχε σύνορα κατά το βόρειο και ανατολικό τμήμα του με δημοτική οδό, η οποία διέρχεται από μεν το βόρειο τμήμα του στο ίδιο επίπεδο του οικοπέδου, ενώ εφάπτεται στο ανατολικό με υψομετρική διαφορά που ξεκινάει στο ύψος της συμβολής με το βόρειο τμήμα με κλίση που στο ύψος του οικοπέδου των αιτούντων ανέρχεται στα …. μέτρα περίπου. Κατά τους ισχυρισμούς των αιτούντων, που οι καθ’ων η αίτηση αρνούνται, ταυτόχρονα με τη διανομή του μείζονος ακινήτου συνεστήθη ατύπως δουλεία διόδου και ειδικότερα, σε βάρος του οικοπέδου ιδιοκτησίας του………………………………………………………….. συνεστήθη
δουλεία διόδου πλάτους …μέτρων και μήκους περί τα είκοσι (20) μέτρων υπέρ των ακινήτων κυριότητας του ……………. και δουλεία διόδου ίδιων ακριβώς διαστάσεων σε βάρος του ακινήτου του …….. και υπέρ του ακινήτου κυριότητας του ………. , όπως η κρίσιμη εδαφική λωρίδα περιγράφεται επαρκώς στην αίτησή τους και ότι έκτοτε ο δικαιοπάροχος των αιτούντων, αλλά και οι ίδιοι, αφότου κατέστησαν νομείς του ακινήτου τους, διέρχονταν ανενόχλητα και με διάνοια δικαιούχου δουλείας από την παραπάνω δίοδο που συνδέει το περίκλειστο οικόπεδό τους με την προς Βορρά δημοτική οδό, έχοντας καταστεί με έκτακτη χρησικτησία οιονεί νομής της δουλείας διόδου επί αυτής, ως κύριοι του δουλεύοντος ακινήτου τους σε βάρος των ακινήτων του …………………. και του καθ’ων η αίτηση, που είναι κληρονόμοι του ………. Ισχυρίζονται επίσης με την αίτησή τους ότι οι καθ’ων η αίτηση διαταράσσουν την οιονεί νομή τους επί της παραπάνω διόδου, αρχικά φυτεύοντας φυτά και τοποθετώντας γλάστρες στο όριο με την ιδιοκτησία του ………………, …. , μετέπειτα σταθμεύοντας αυτοκίνητο με τρόπο που δυσχεραίνει την είσοδο στο ακίνητό τους από την εν λόγω δίοδο, ενώ στις …………….. προέβησαν σε εκσκαφή εντός της διόδου και σε επαφή με το ακίνητο των αιτούντων, δημιουργώντας όρυγμα ……………….προκειμένου να κατασκευάσουν ράμπα εισόδου-εξόδου προς την προς Ανατολάς ευρισκόμενη δημοτική οδό, η οποία (κατασκευή) θα παρεμποδίσει απολύτως τη διέλευση των αιτούντων από τη δίοδο και την είσοδό τους στο ακίνητό τους μέσω αυτής. Για τον λόγο αυτό ζητούν με την αίτησή τους να απαγορευθεί κάθε οικοδομική εργασία και η κατασκευή της ράμπας εντός της διόδου, να παύσει η διατάραξη της νομής τους με την τοποθέτηση φυτών και να υποχρεωθούν οι καθ’ων η αίτηση στην επιχωμάτωση τους ορύγματος που έχουν ανοίξει. Ωστόσο, από την αποδεικτική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, ιδίως δε από τις φωτογραφίες που επικαλούνται και προσκομίζουν οι καθ’ων η αίτηση, σε συνδυασμό με τη ….. οικοδομική άδεια από τον Δήμο Ναυπλιέων και το σύνολο των τοπογραφικών διαγραμμάτων που προσκομίζουν οι διάδικοι, πιθανολογείται ότι μετά τη δημοσίευση της απορριπτικής απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ολοκληρώθηκε η κατασκευή της παραπάνω ράμπας μέσα στην επίδικη εδαφική λωρίδα, καθώς και η περίφραξη του ακινήτου των καθ’ων η αίτηση με τοιχίο από οπλισμένο σκυρόδεμα από τρεις πλευρές (ήτοι και στα όρια με το ακίνητο του ………..). Με τη διαμορφωθείσα κατάσταση, αποκλείεται ολικά η χρήση της επίδικης εδαφικής λωρίδας διέλευση των αιτούντων, εάν ήθελε κριθεί ότι υφίσταται σχετικό δικαίωμά τους. Πλην όμως, σε κάθε περίπχωση, ήτοι χωρίς να ερευνηθεί ο ισχυρισμός τους περί θεμελίωσης της οιονεί νομής τους, τα ασφαλιστικά μέτρα που ζητούν με την αίτησή τους είναι πλέον εξ ολοκλήρου άνευ αντικειμένου, αφού ο κίνδυνος που επικαλούνται με την αίτησή τους έχει συντελεστεί πριν από τη συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού. Έτσι, δεν νοείται υπό τη διαμορφωθείσα ήδη κατάσταση να διαταχθεί η απαγόρευση εκσκαφής και οικοδομικών εργασιών, η επιχωμάτωση ορύγματος, αλλά ούτε καν η απαγόρευση τοποθέτησης εμποδίων επί της διόδου στο όριο με την ιδιοκτησία του ………………, αφού η επίδικη εδαφική λωρίδα έχει ήδη περιφραχθεί και από την πλευρά εκείνη με τοιχίο από οπλισμένο σκυρόδεμα. Το δε αίτημα περί προσωρινής αναγνώρισης των αιτούντων ως οιονεί νομέων της επίδικης διόδου δεν αποτελεί καθεαυτό ασφαλιστικό μέτρο, αλλά παρεμπίπτον μόνο ζήτημα (Κράνης σε Κεραμέα-Κονδύλη-Νίκα, ο.π. υπό το άρθρο 734, αρ. 5). Τέλος, το Δικαστήριο, δεν έχει τη δυνατότητα να διατάξει αυτεπαγγέλτως, ως πρόσφορο μέτρο, την καθαίρεση των παραπάνω οικοδομικών κατασκευών, σύμφωνα με όσα αναλυτικά εκτέθηκαν στην προπαρατεθείσα νομική σκέψη, αφού αφενός με την ολοκλήρωση του διαταρακτικού οικοδομικού έργου εξέλιπε η επείγουσα περίπτωση, αφετέρου με την καθαίρεσή του θα δημιουργηθεί αμετάκλητη κατάσταση ανεπίδεκτη θεραπείας σε περίπτωση έκδοσης αντίθετης απόφασης στη δίκη επί της αγωγής των αιτούντων, που ήδη εκκρεμεί ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου, Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ουσίαν αβάσιμη και να καταδικαστούν οι εκκαλούντες- αιτούντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των εφεσίβλητων-καθ’ων η αίτηση αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας (άρθρα 183, 176, 189, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), δεκτού γενομένου του υποβληθέντος με τις προτάσεις των τελευταίων αιτήματος, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση.
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ τη με αριθμό 312/2020 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Ναυπλίου, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.
ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και ΔΙΚΑΖΕΙ τη με αριθμό κατάθεσης 54/2020 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση.

Related Posts

Συνεπιμέλεια και οι συνέπειες της κακής άσκησης της επιμέλειας και της γονικής μέριμνας;

Συνεπιμέλεια και οι συνέπειες της κακής άσκησης της επιμέλειας και της γονικής μέριμνας; Συνεπιμέλεια και οι συνέπειες της κακής άσκησης...

Read more

Συνεπιμέλεια Και Υποχρέωση Των Γονέων Για Διατροφή Των Ανηλίκων Τέκνων Τους Με Τον Νέο Νόμο 4800/2021

Συνεπιμέλεια και υποχρέωση των γονέων για διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους με τον νέο νόμο 4800/2021 Συνεπιμέλεια και υποχρέωση των...

Read more

Συνεπιμέλεια Και Το Δικαίωμα Της Προσωπικής Επικοινωνίας Του Γονέα Με Το Τέκνο Με Τον Νέο Νόμο 4800/2021

Συνεπιμέλεια και το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας του γονέα με το τέκνο με τον νέο νόμο 4800/2021 Συνεπιμέλεια και το...

Read more

Συνεπιμέλεια και η αναφορα του όρου της «συνεπιμέλειας» του τέκνου, για τον οποίο έχει δημιουργηθεί τόση συζήτηση;

Συνεπιμέλεια 2021 και κατά πόσο επιτρέπεται η παρέκκλιση από την γενική διάταξη της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας; Συνεπιμέλεια...

Read more

Related Posts